معلوم است كه قوم نوح تنها نوح را تكذيب كردند اما از آنجا كه دعوت همه پيامبران از نظر اصول يكى بود ، تكذيب نوح تكذيب همه رسولان محسوب مىشد ، و لذا مىفرمايد قوم نوح « مرسلين » را تكذيب كردند . اين احتمال نيز وجود دارد كه اصولا قوم نوح ، منكر همه اديان و مذاهب بودند و تمام پيامبران الهى را چه قبل از ظهور نوح و چه بعد از ظهورش تكذيب مىكردند . سپس به اين فراز از زندگى او كه شبيه فرازهايى است كه در گذشته از ابراهيم و موسى نقل شد اشاره كرده مىگويد : « به خاطر بياور هنگامى كه برادرشان نوح به آنها گفت : آيا پرهيزگارى پيشه نمىكنيد » ( * ( إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَ لا تَتَّقُونَ ) * ) . تعبير به « برادر » تعبيرى است كه نهايت پيوند محبت آميز را بر اساس مساوات و برابرى مشخص مىكند ، يعنى نوح بى آنكه بخواهد تفوقى بر آنان بجويد با نهايت صفا و صميميت آنها را دعوت به پرهيزكارى كرد . تعبير به اخوت و برادرى كه نه تنها در مورد نوح بلكه درباره بسيارى ديگر از پيامبران ( مانند هود و صالح و لوط ) آمده است به همه رهبران راه حق الهام مىبخشد كه بايد در دعوت خود نهايت محبت و صميميت توأم با دورى از هر گونه تفوقطلبى را رعايت كنند ، تا دلهاى رميده جذب آئين حق گردد ، و هيچ سنگينى احساس نكنند . پس از دعوت به تقوى كه خمير مايه هر گونه هدايت و نجات است اضافه مىكند « من براى شما فرستاده امينى هستم » ( * ( إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ) * ) .